Ook financiële sector ‘leert lesje’ van LEF

}
Op deze pagina is content beschikbaar exclusief voor leden, Log in om toegang te krijgen tot deze content
26-11-2015

Gerrit Zalm die voor de klas op een ROC-school staat om les te geven over omgaan met geld. Het klinkt als een sprookje. Maar niet voor Femke Halsema, die het stokje overneemt van Erica Terpstra als ambassadeur van de Stichting Leven En Financiën (LEF). Halsema hield bij het eerste lustrumcongres een vurig pleidooi voor “resocialisatie van de financiële sector”.

Het lustrumfeest van LEF, dat zich specifiek richt op de financiële educatie van MBO-ers, werd gevierd bij Achmea in Zeist en ging over dromen. De dromen van LEF zijn duidelijk. In vijf jaar tijd heeft de organisatie met zo’n 450 vrijwillige gastdocenten rond de 10.000 studenten bereikt. Die lijn stijgt, maar LEF wil meer. Meer studenten bereiken en betere, nog simpeler en kortere lessen. Of, zoals een van de sprekers en directeur van de ROC in Utrecht het zo treffend samenvatte: “Vier keer anderhalf uur is gewoon veel.” Haar droom is de motivatie bij studenten dusdanig aan te wakkeren dat ze uiteindelijk zelf willen weten hoe het zit. “Mijn dochter van zestien jaar werkt op de markt, bij een kaasboer, en kijkt nu ineens heel anders naar geld. Ze wil “toch wel wat” gaan sparen. Af en toe zit ze naar haar geld te kijken, alsof het dan meer wordt. Mooi toch?”

Zuinigheidsvirus
Halsema noemde LEF nuttig en goed. “Ik ben een kind van de jaren zeventig. Alles kon in die jaren. Optimisme overheerste. Mijn ouders werden rijker. We kochten een caravan, gingen op wintersport, ons huis werd groter. Maar toch deden we geen roomboter én kaas op ons brood. Mijn ouders zijn altijd zuinig gebleven. Ik weet niet waar het mis is gegaan, maar ik heb dat zuinigheidsvirus niet. Toen ik nog studeerde, net twintig jaar, sloot ik een lening af bij de bank en kocht een leren jas van duizend gulden. Ik weet nog goed hoe gechoqueerd ze waren.”



Kopen om het kopen

Halsema gaf het ronduit toe. Ze is veel makkelijker met geld dan haar ouders waren en vroeg zich daarom hardop af “wat er met ons is gebeurd? We doen het toch allemaal?”
Jaren geleden schreef Halsema een boekje over consumptie en concludeerde ze dat “wij zijn gaan geloven dat hyper consumeren (kopen om het kopen) ons gelukkiger maakt. Jongeren zijn daar zo kwetsbaar voor. Het aanbod is heel groot en in deze tijd komen jongeren in aanmerking voor leningen en hebben ze creditcards, terwijl ze helemaal nog niet weerbaar zijn.” Juist daarom prees Halsema LEF: jullie helpen bij het maken van keuzes.

Bobo’s voor de klas
Maar Halsema ging nog een stapje verder en keerde de redenering om. Volgens haar leren mensen in de financiële sector door LEF ook welke risico’s hun klanten lopen. “LEF is niet alleen fijn voor jongeren, maar biedt ook kansen voor de resocialisatie van de bancaire sector. Maak reuring en zoek bobo’s in de financiële sector die voor de klas gaan staan. Laat Gerrit Zalm maar eens een les geven op een MBO-school. Zou hartstikke goed voor hem zijn.”

Cookies

{cookieText}