Tabarki is oprichter van Studio Zeitgeist. Hij noemt zichzelf geen trendwatcher, maar een tijdgeestonderzoeker. Hij beschikt over een tomeloze energie en is continu onderweg. Oud en nieuw heeft hij dit keer in Pakistan gevierd, het 191e land dat hij in zijn leven bezoekt. Voor zijn 50e wil hij alle 200 landen van de wereld hebben bezocht. Met een reden, want het onderzoeken van de tijdgeest doet hij het liefst met eigen ogen. “Als ik achter mijn bureau in Amsterdam blijf zitten, zie ik alles door een filter. Een artikel lees ik door de bril van een journalist en een documentaire zie ik door de bril van een documentairemaker. Ik wil zelf waarnemen.”
Hoe kijk jij terug op het afgelopen jaar?
“Ik vond het een jaar om snel te vergeten, hoewel er uiteraard ook goede dingen zijn gebeurd. 2025 heeft voor mij wel bewezen dat de technologische ontwikkelingen elkaar steeds sneller opvolgen. Iedereen heeft zo ongeveer AI ontdekt en ermee gewerkt, maar nu lopen we tegen uitdagingen aan. Onder meer op het terrein van privacy. Is ChatGPT wel te vertrouwen? Hoe gaan we het integreren in onze business? Er worden nieuwe competenties van mensen gevraagd en daarom moeten we ervoor zorgen dat ze er ook mee om kunnen gaan. Wie niet bij kan blijven, loopt het risico om zijn of haar baan te verliezen. Dat is nieuw en dus wennen.”
Ook voor verzekeraars?
“Juist voor verzekeraars. We zien steeds vaker, vooral bij jongeren, dat mensen het door die enorme versnelling niet meer bij kunnen benen. Ze krijgen te maken met gezondheidsklachten, waaronder burn-outs. Dat betekent dat er flink moet worden geïnvesteerd, zodat mensen bij kunnen blijven en hun gezondheid op peil blijft.”
Hoe doe je dat? Investeren in aandacht? Scholing? Of in vertrouwen?
"Mijn grote pleidooi is altijd een leven lang ontwikkelen. Zowel de overheid als het bedrijfsleven hebben een belangrijke verantwoordelijkheid om de beroepsbevolking te stimuleren aan zichzelf te werken. We moeten flink investeren in bijblijven. Vooral zzp’ers die elk uur willen of moeten declareren, zorgen niet altijd goed voor zichzelf en zijn kwetsbaar. Dus moeten we met elkaar slimme dingen bedenken om zzp’ers de ruimte en mogelijkheden te bieden voor een langdurige inzetbaarheid op de arbeidsmarkt. Daarnaast moeten we ook meer oog hebben voor teamwork. Misschien kan die ene collega in jouw team jou wel meer leren over technologische snufjes, omdat hij daar net wat handiger in is. Als je mensen verantwoordelijkheid geeft, pakken ze die meestal ook.”
Wat wordt 2026 voor jaar? Gaan we meer samenwerken en onszelf beter ontwikkelen?
“Ik hoop het. Overigens voorspel ik niet zozeer per jaar, maar kijk ik meer naar de langere termijn. In de afgelopen jaren hebben we ons gerealiseerd dat de technologie niet alleen voortschrijdt, maar ons ook allemaal raakt. In de komende jaren moeten organisaties dan ook goed nadenken wat die technologie voor hen betekent. Hoe kunnen ze op een veilige manier met AI werken? Dit jaar zal het gebruik van AI fors toenemen en worden ook de kat-uit-de-boom-kijkers over de streep getrokken. En als iedereen op ontdekkingsreis gaat, heb je dikke kans dat er allerlei nieuwe toepassingen komen. Verzekeraars kunnen bijvoorbeeld door AI steeds beter voorspellen wat er gebeurt. Daarmee kunnen ze ook hun klanten beter bedienen, maar dat vergt wel een behoorlijke omslag. Verzekeraars moeten een nieuwe business case ontwikkelen met andere diensten en producten. Vooral op het terrein van preventie.”
Als verzekeraars vaker en eerder kunnen voorspellen wat er gebeurt, kunnen ze veel leed voorkomen?
“Precies. Ze kunnen ervoor zorgen dat een ongeluk niet gebeurt. Of dat een ziekte zich niet verder kan ontwikkelen. Maar dat vraagt wel een andere manier van rekenen, want hoe bereken je iets dat niet gaat gebeuren? Dat is totaal iets anders dan uitkeren na schade. Overigens zijn de koplopers in de branche hier al veel langer mee bezig. Als ongelukken kunnen worden voorkomen, moeten verzekeraars namelijk andere manieren vinden om hun geld te verdienen.”
Het Versnellingseffect is in november verschenen en laat vooral zien hoe fundamentele organiserende krachten zoals autoriteit, plaats, waarde en de menselijke maat onder druk staan. Samen met medeauteur Joey Hullegie beschrijft Farid Tabarki welke nieuwe spelregels organisaties nodig hebben om grip te houden op een wereld waarin alles versnelt.
Het versnellingseffect geldt dus ook voor verzekeraars?
"Dat geldt juist voor verzekeraars. In het boek Het Versnellingseffect, dat ik samen met Joey Hullegie heb geschreven, analyseren we hoe versnelling en onzekerheid het speelveld van organisaties fundamenteel veranderen. En waarom wendbaarheid, vertrouwen en continue ontwikkeling cruciaal worden. Het kan bijvoorbeeld gaan om een leven lang ontwikkelen of om een vertrouwensrelatie. Duidelijk is dat de relatie tussen verzekerde en verzekeraar verandert. Wij zijn van oudsher gewend om langere periodes een relatie te hebben. Dat kan zo blijven, maar er zal vaker iets tijdelijk worden stopgezet of er moet een dienst worden toegevoegd. Voorop staat dat verzekeraars beter moeten worden in het onderhouden van die relatie. De ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. Daardoor worden mensen angstig. Ze vinden het spannend wat er allemaal gebeurt en zijn op zoek naar grip en zekerheid. Verzekeraars kunnen daar een unieke rol in vervullen door mensen gerust te stellen en zekerheid te bieden.”
Toch schrijven jullie in Het Versnellingseffect dat de ankers van onze bekende wereld eraan gaan. Alles wat zekerheid biedt, verdwijnt. Dat is toch slecht nieuws voor verzekeraars?
"Als een verzekeraar niet meebeweegt wel. Dan ziet het er slecht uit. Maar aan de andere kant is het vooral een kwestie van goed luisteren naar je klanten. Wat hebben ze nodig? Juist omdat verzekeraars een vertrouwensrelatie hebben met hun klanten, zijn ze in het voordeel. Kijk alleen eens naar die preventiekant. Hoe geweldig zou het zijn als verzekeraars straks een cruciale rol kunnen vervullen bij het voorkomen van ongelukken. Dat leidt tot meer veiligheid en een veiliger leven. Lijkt mij geen slecht nieuws. Toch?”
Tot slot. Jullie benadrukken in het boek dat we continu onderweg zijn. Weten jullie ook waar we naar toe gaan?
“Dé eindbestemming is er niet. We zijn onderweg en blijven onderweg. Permanent. En soms is het mooi weer en dan weer wat slechter. Niemand weet echt goed wat er morgen of overmorgen gaat gebeuren met die snelle technologische revolutie. Laten we vooral genieten van de reis en de randvoorwaarden zo goed mogelijk invullen. Voor verzekeraars betekent het dat ze moeten blijven vernieuwen, innoveren en hun medewerkers zo goed mogelijk in hun kracht moeten zetten, zodat het voor iedereen een aangename rit blijft.”
(Tekst: Miranda de Groene - Beeld: Fjodor Buis)