Zelfregulering

Op deze pagina is ook content beschikbaar exclusief voor leden, Log in om toegang te krijgen tot deze content

De verzekeringsbranche wordt niet alleen gereguleerd door de wet- en regelgever, de sector doet dat ook zelf. Vertrekpunt voor deze zelfregulering is de Gedragscode Verzekeraars met daarin vele uitgangspunten voor die regelingen. 

The Gedragscode Verzekeraars is also available in English (Code of Conduct for Insurers).

Zelfregulering: wat houdt dat in?

De zelfregulering van het Verbond bestaat uit circa negentig regelingen, codes, convenanten en bedrijfsregelingen. De belangrijkste doelstellingen zijn het behartigen van het klantbelang, het realiseren en waarborgen van een efficiënte bedrijfsvoering en het bestrijden van verzekeringsfraude en criminaliteit.

Zoals gezegd is de Gedragscode Verzekeraars het vertrekpunt voor het zelfreguleringspakket van het Verbond. In deze code zijn de kernwaarden van de branche opgenomen: omgaan met risico's, mogelijk maken en maatschappelijk betrokken zijn.

De maatschappij is voortdurend in beweging. Een actueel overzicht van alle zelfregulering staat in de Codewijzer Zelfregulering. Om aan te sluiten op deze ontwikkelingen wordt het geheel van zelfregulering geregeld onder de loep genomen en waar nodig geactualiseerd. Het Verbond is daar momenteel ook mee bezig.  

Voor welke verzekeraars geldt de zelfregulering?

Sommige regelingen zijn bindend voor alle Verbondsleden. Andere regelingen zijn slechts bindend voor een deel van de branche, bijvoorbeeld specifiek voor schade- of levensverzekeraars. Weer andere regelingen binden verzekeraars pas als ze daarop intekenen (convenanten).

De voordelen van zelfregulering

Zelfregulering kent veel voordelen voor verzekeraar én verzekeringnemer. Verzekeraars zijn actiever betrokken bij de totstandkoming daarvan dan bij wetgeving het geval is. Die betrokkenheid vergroot ook het draagvlak en de werkbaarheid om daadwerkelijk aan de zelfregulering te voldoen.

Bovendien biedt zelfregulering flexibiliteit. Termijnen, inhoud en reikwijdte heeft de branche namelijk zelf in de hand. Zelfregulering stimuleert daarnaast het zelfreinigende vermogen van de branche. Dit maakt zelfregulering een uitstekend instrument om het klantbelang te behartigen, bedrijfsprocessen efficiënt te laten verlopen en criminaliteit te bestrijden; een aantal van de belangrijkste doelstellingen van de branche.

Toezicht op naleving

De regels die verzekeraars met elkaar afspreken over zelfregulering zijn niet vrijblijvend. De controle op de naleving ervan is op verschillende manieren georganiseerd. Zo toetst de onafhankelijke Stichting toetsing verzekeraars de naleving van de regels periodiek via self-assessment. Ook zijn Verbondsleden verplicht aangesloten bij het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening. Tot slot heeft het Verbond de Tuchtraad Financiële Dienstverlening (Assurantiën) in het leven geroepen. 

Lees ook de algemene informatie over het klachteninstituut Financiële Dienstverlening en de Tuchtraad Financiële Dienstverlening (Assurantiën).

Geschillencommissies

Geschillen tussen verzekeraars over het toepasselijkheid, uitleg en uitvoering van een bepaalde regeling kunnen worden voorgelegd aan de geschillencommissie Regresaanspraken Zorgverzekeraars of de Geschillencommissie Schadeverzekeraars (GCS). Lees meer over deze commissies en bekijk de uitspraken.

Overzicht zelfregulering