Skip to Content

Verbond uit zorgen uit over Due Diligence-directive

Op deze pagina is ook content beschikbaar exclusief voor leden Log in voor toegang of vraag account aan.

Het Verbond van Verzekeraars heeft via de Europese koepelorganisatie Insurance Europe, zorgen geuit op het voorstel van de Europese Commissie voor een Corporate Sustainability Due Diligence-directive (CSDDD).

Het CSDDD-voorstel legt aan financiële instellingen, zoals verzekeraars, verplichtingen op over due diligence voor het hele productieproces (de waardeketen) van een bedrijf waarin zij investeren: van de ontwikkeling tot de marketing en distributie van een product. De regels uit de richtlijn hebben tot doel de negatieve effecten op mensenrechten en klimaat tijdens het productieproces te verminderen en te voorkomen.

Sluit aan bij bestaande regelgeving

Het Verbond juicht een eenduidige Europese standaard voor bedrijven toe en verwacht dat de regels ervoor zorgen dat verzekeraars kunnen bijdragen aan een transitie naar een duurzame economie. ‘Maar’, zo benadrukt het Verbond, ‘dan dient de nieuwe EU-wetgeving wel aan te sluiten bij de huidige afspraken in de IMVO-convenanten, zoals het IMVO convenant voor de Nederlandse verzekeringssector’. Met behulp van deze afspraken zet de sector samen met NGO’s en de overheid al stappen om eventuele misstanden op het gebied van onder andere milieu en mensenrechten tegen te gaan en in de toekomst te voorkomen. Ook afstemming met andere EU-wetgeving, zoals de CSRD, SFDR en OESO-richtlijnen, is essentieel om te voorkomen dat er verschillende wetgevingsraamwerken ontstaan. Gebeurt dit niet, dan leidt dit tot problemen bij de uitvoering van de richtlijn. In het verlengde hiervan pleit het Verbond ook voor meer duidelijkheid over het toezicht op de nieuwe richtlijn.

Geen bestuurlijke aansprakelijkheid

Daarnaast heeft het Verbond bezwaar tegen het voorstel om besturen van ondernemingen civiel aansprakelijk te stellen als zij niet aan de Due Diligence vereisten voldoen. Dit zou betekenen dat bestuurders een boete kunnen krijgen mocht een bedrijf, waarin zij beleggen, zich niet aan de regels uit de richtlijn houden. Verzekeraars doen hun best om via het IMVO-convenant invloed uit te oefenen, maar het voert te ver om bestuurders van verzekeraars aansprakelijk te stellen voor het gedag van deze bedrijven.

Ten slotte is het van belang de definitie van de waardeketen te verduidelijken: wat valt wel of juist niet onder de waardeketen? Zolang dit niet helder is, blijven er onduidelijkheden bestaan in de uitvoering van de richtlijn.


Was dit nuttig?